Het kaakgewricht verbindt de onderkaak met de schedel en speelt een belangrijke rol bij dagelijkse functies zoals kauwen, spreken en gapen. Wanneer het kaakgewricht of de kauwspieren niet goed functioneren, kunnen verschillende klachten ontstaan.
Deze aandoeningen worden ook wel temporomandibulaire disfuncties (TMD) genoemd.
Kaakgewrichtsklachten kunnen zich op verschillende manieren uiten:
Niet elk kaakgewrichtsgeluid wijst op een aandoening die behandeld moet worden. Vooral de aanwezigheid van pijn of functionele beperkingen bepaalt of verder onderzoek aangewezen is.
Tijdens de consultatie bespreken we uw klachten en onderzoeken we de beweeglijkheid van de onderkaak, het kaakgewricht en de kauwspieren.
Indien nodig kan aanvullende beeldvorming, zoals een MRI of CBCT-scan, worden aangevraagd. Welk onderzoek aangewezen is, hangt af van de vermoedelijke oorzaak van de klachten.
De behandeling is afhankelijk van de oorzaak en ernst van de klachten. In de meeste gevallen wordt gestart met een niet-chirurgische aanpak.
Mogelijke behandelingen zijn:
Wanneer deze behandelingen onvoldoende resultaat bieden, kunnen in specifieke gevallen aanvullende ingrepen overwogen worden.
Een chirurgische behandeling is slechts bij een beperkte groep patiënten aangewezen.
Afhankelijk van de diagnose kunnen minimaal invasieve technieken, zoals een kaakgewrichtsspoeling (arthrocentese) of een kijkoperatie (arthroscopie), overwogen worden.
Tijdens de consultatie bespreken we welke behandeling het meest geschikt is en wat de mogelijke voordelen en risico's zijn.
Tijdens de consultatie onderzoekt de MKA-chirurg uw kaakgewricht en bespreekt hij uw klachten. Indien nodig wordt aanvullende beeldvorming, zoals een MRI-scan, uitgevoerd. Wanneer een arthroscopie aangewezen is, krijgt u uitleg over het verloop, de mogelijke risico's en de verdoving. De ingreep gebeurt doorgaans onder algemene anesthesie.
Via één of meerdere kleine openingen vóór het oor brengt de chirurg een dunne camera in het kaakgewricht. Hiermee kan het gewricht van binnenuit worden beoordeeld. Het gewricht wordt gespoeld en indien nodig kunnen verklevingen worden losgemaakt of andere beperkte behandelingen worden uitgevoerd. Er is doorgaans geen grote huidsnede nodig.
Na de ingreep kunt u tijdelijk last hebben van zwelling, gevoeligheid rond het oor en een beperkte mondopening. Meestal wordt aangeraden om de kaak de eerste dagen niet zwaar te belasten. Afhankelijk van de behandeling kunnen gerichte kaakoefeningen of kinesitherapie belangrijk zijn om de beweeglijkheid te verbeteren. U krijgt persoonlijke instructies over voeding, pijnstilling en verdere opvolging.